Abel en Ineke(s)

Nadat Hetty en Henk waren vertrokken konden we de verbouwing plannen. Ze waren nog niet weg of het begon te regenen. Michel zou ons helpen (eigenlijk: Michel verbouwen en ik helpen) met de verbouwing, maar die was nog even met een ander klusje bezig. Het weer knapte op en we zijn gestart met het project. Voor details zie het hoofdstuk over de verbouwing. Op 20 november kwam Ineke op vistite. We zaten nog volop in de troep. Ineke heeft geholpen met gordijnen maken en er was weinig tijd om iets anders te doen vanwege de werkzaamheden. Op 27 november hebben we Abel en Ineke opgehaald die Rietjes verjaardag kwamen vieren en meteen 2 weekjes vakantie houden. Nou... vakantie? Abel heeft geholpen de voorkant te betegelen. Dat was nog een behoorlijke klus gezien de tegels die we hadden gekozen.
Op een gegeven moment was het grootste gedeelte klaar en hebben we nog diverse uitstapjes gemaakt.
We hebben een lange strandwandeling gemaakt en heerlijk in het zonnetje gelunched.


We zijn ook naar Villamartin geweest, een dorpje op nog geen 20 km afstand waar wij ook nog niet waren geweest. Het is niet meer dan een lange hoofdstraat met restaurantjes en barretjes, een mooi pleintje en een prachtige kerk. De kerk was gesloten, maar de geestelijke zat in zijn kantoortje en heeft iemand laten komen om de kerk voor ons van slot te doen. Het was de moeite waard. vooral het orgel was heel bijzonder.

Hierna op een terrasje in het zonnetje nog even genoten van het zonnetje en een lekker drankje.

Ook hebben we een bezoek aan Jerez gebracht.
Bij een van onze vorige bezoeken hadden we een kasteel en een kathedraal ontdekt en dit keer zijn we deze gaan bezichtigen. Het kasteel was ook uit de tijd van de moren en was goed gerestaureerd.

Hierna naar de kathedraal, in eerste instantie konden we niet naar binnen omdat er een begrafenis was. Dus eerst maar even een lunch gepakt. Hierna naar binnen, het was de moeite waard, prachtige glas-in-lood ramen en een mooie wenteltrap in de toren.



Ons volgende tripje was naar Villaluenga del Rosario een klein bergdorpje.

Het dorpje is bekend van de volgende zaken:
Als eerste een stierenarena tegen de berghelling en ten tweede de Payoyo. Deze schapen en geiten kazen zijn beroemd in de hele omgeving.


Verder was er nog een ruïne van een oude kerk uit 1722, die nu nog alleen als kerkhof wordt gebruikt.


Hier kwamen we er achter dat Ineke en Arden toch verre familie van elkaar moeten zijn.

Na een galgenmaal in onze stam-venta Zindicato hebben we ook deze familieleden weer naar huis gestuurd.