Vakantie naar Griekenland op het eiland Chios

Chios is een prachtig eiland om helemaal tot rust te komen. We zaten in een prachtig appartementencomplexje in het dorpje Kataraktis. Het uitzicht was prachtig en het werd goed schoongehouden.
Het appartementencomplex


Het eiland

Het spreekt vanzelf, dat het geluid van klinkende glazen met als toevoeging "op de vakantie" als een rode draad door ons verblijf op Chios heeft geklonken. Natuurlijk hebben we ook genoten van het Griekse eten en de gastvrijheid van de Grieken zelf. Crisis of niet, de Grieken nemen graag onze euro's in ontvangst om die vervolgens zo snel mogelijk naar Zwitserland te sturen, voordat de regering er een greep naar kan doen.
Na een paar dagen hebben we een autootje gehuurd en zijn we het eiland gaan verkennen. We hebben hoofdzakelijk de zuidkant van het eiland bekeken, aan de noordkant zijn we niet toe gekomen, misschien een volgende keer. Wat is de moeite van het vermelden waard??

Chios stad

We zijn twee keer naar Chios Stad geweest, de eerste keer regende het. Het was voor ons eigenlijk iets te toeristisch. Grote drukke boulevard, veel restaurants, barretjes en souvenierswinkels. Wat de moeite waard was, was de Turkse wijk Castro, waar we toch wel even moesten schuilen voor de regen. Later lekker aan de PitaGyros gegaan
Schuilen onder een afdakkie


Herkansing

Bij ons tweede bezoek aan Chios stad was het behoorlijk warm. We bekeken de windmolens, die de grootste bezienswaardigheid van het eiland zijn. Ze waren gedeeltelijk met Europese subsidie gerestaureerd en de Chioten balen ervan, dat het werk niet is afgemaakt. Ze zijn er van overtuigd dat de rest van het subsidiepotje naar Zwitserland is gegaan.
De molens



De mastiekdorpen

Op het zuidelijke deel van het eiland bevinden zich de dorpjes Mesta, Olympi, Pirgi en Armolia.
Dit zijn een paar van de mastiek dorpen. Mastiek is een hars van bomen die blijkbaar alleen op Chios kunnen groeien. De hars wordt geoogst en zowat overal voor gebruikt. Snoepjes, likeuren, medicijnen, cosmetica, ijs en nog veel meer. Als je de reclame moet geloven, is het zowat overal goed voor. De meeste kwaaltjes verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Mastiekbomen

Het is zeker goed voor de Grieken op het eiland, want die hoeven over de opbrengst (gemiddeld zo'n slordige 30.000 per boomgaard) geen belasting te betalen.
We hebben het geproefd, maar daar is het wel bij gebleven.

Mesta

Mesta is een prachtig voorbeeld van de manier, waarop de Grieken zich tegen de invallen van de Turken hebben verdedigd. De huizen rondom het centrale plein en de kern van het dorp kenmerken zich door dikke muren en vormen een soort vestingwal tegen de vijanden. De straatjes die het dorp ingaan lopen bijna allemaal dood. Je kunt eigenlijk maar op twee manieren het dorp in en dus makkelijk te verdedigen.


Olympi

Olympi kenmerkt zich ook door smalle straatjes leuke doorgangetjes en middenin het dorp een aantal restaurantjes. De eerste keer zijn we van Mesta naar Olympi gewandeld en hebben tegen wil en dank in 1 van de restaurants gelunched. Het eten was zo lekker dat we er op onze 37ste trouwdag uitgebreid hebben gegeten. Het was heerlijk.


Pirgi

Pirgi is een dorpje wat zich kenmerkt door huizen, die versierd zijn met Xstra een soort gekrast mozaiek, heel byzonder. De muren worden grijs gestuct en hierna wit afgesmeerd. Vervolgens krassen ze de motieven eruit.

Ook een goed plekkie voor zongedroogde tomaten


Armolia

Armolia staat bekend om zijn keramiek. We moesten er wel even naar zoeken, want de keramiek winkels bevinden zich net even buiten het dorp. Ze hebben bijna allemaal hetzelfde assortiment, aanbiedingen en hoeveelheden. Alles is natuurlijk handgemaakt en er zaten toch wel leuke dingen bij. Hier hebben we natuurlijk uitgebreid rondgehangen (kijken, kijken niet kopen toch?)
Zoekplaatje: Waar is Anneke?


Lithi

Na de keramiek zijn we over het zuid-westelijke deel van het eiland naar Lithi gereden.
Prachtig uitzicht onderweg

We hadden gehoord dat je daar de mooiste zonsondergang kon meemaken. In Kataraktis kon je de zon niet in de zee zien zinken. Maar in Lithi was het prachtig.
Je moet er wat voor doen...

Maar je krijgt er wel wat voor


Wandeling naar Oud-Kataraktis.

Een echpaar dat al jaren op Chios komt, organiseerde een excursie naar Oud-Kataraktis. Het was een leuke wandeling waar we onderweg ook nog wat van de natuur op de hoogte werden gebracht. Voor het eerst kappertjes in het wild gezien. Jammer dat ze in potjes terecht komen, want er komen prachtige bloemen uit.
Kappertjes

Oud-Kataraktis is een dorpje, waar de bewoners grotendeels onder de grond woonden om zich te verstoppen voor de invallen van de Turken.
Rietje maakt een foto van de voordeur

Ergens op driekwart van de wandeling werden we opgewacht door Alexandros, de eigenaar van Ostria. Hij had zelfgemaakte cake en zouma bij zich.
De cake was heerlijk en de zouma heftig. Zelfgestookte vijgenlikeur, die zich al brandend door je slokdarm een weg baande.
Zie hier het bewijs

Over de smaak kun je weinig zeggen, het alcoholpercentage (Men zegt 60%) slaat in als een bom. Licht beneveld zijn we weer naar Ostria terug gelopen.

Dagje op de Zeilboot

Natuurlijk mocht een dagje met de zeilboot ook deze vakantie niet ontbreken. Het was goed weer, er stond precies voldoende wind,



We maakten een tussenstop op het eiland Inousses. Hier reden opvallend veel auto's zonder kenteken. Later hoorden we dat als je je kenteken inlevert, je geen wegenbelasting meer hoeft te betalen, logisch toch? Op de terugweg nog tijd om voor anker te gaan en te zwemmen, gevolgd door een BBQ aan boord.

Hierna nog in een klein havenstadje een ijsje gegeten en terug naar Chios stad, waar we om een uur of 8 weer aankwamen.

Kloosters, schedels en een spookstad

We hebben ook nog een dagje een aantal andere bezienswaardigheden bezocht. Eerst langs een paar kloosters, waarvan Nea Moni het meest indrukwekkend was.
Nea Moni

Natuurlijk hadden de Turken ook hier weer behoorlijk huisgehouden. Het "levende bewijs" hiervan was een kast vol ingeslagen schedels en de bijbehorende botten. Begraven is een beetje lastig in de rotsbodem, dus dan maar in de kast.
Over uit de kast komen gesproken

Je kon gelukkig wel even naar de WC


Spookstad Anavatos

Hierna een bezoekje aan de spookstad Anavatos, hoog op de berg gelegen en, op de uitbater van de Taberna na, verlaten. Het ligt prachtig op een bergtop met een adembenemend uitzicht, maar als je 's morgens naar de bakker moet voor een croissantje, berg je dan maar.

In de plaatselijke taberna hebben we wel de lekkerste sandwich van Chios gegeten.
Hierna nog het middeleeuwse stadje Avgonima bezocht. De huizen leken te zijn gemaakt uit een blokkendoos, alles recht toe recht aan, wel goed behouden.


Het laatste avondmaal

De avond voor ons vertrek hebben we de Ross dinercheque verzilverd bij het plaatselijke vis-restaurant.
De eigenaresse van het restaurant en de supermarkt kon moeiteloos concurreren met "de vrouw met de baard" die je vroeger op de kermis voor 5 cent kon bekijken.
Aan de kade bij kunstlicht heerlijk gegeten.